آقای خاص

باخت بارسا سخت بود و تلخ، آنقدر که شب های بازی مهم بارسا انگار دنیا به دو گروه طرفدار بارس و غیر طرفدار بارسا تقسیم می شود. خوزه مورینیو را دوست دارم چون کاری کرد که باور نداشتم شدنی باشد، نگویید دفاع ده نفره و بازی کثیف، کدام تیم است که در برابر بارسا قصد دیگری داشته باشد؟ کدام یک از ما در شرایط مشابه ایده بهتری دارد؟( شاید گاس کبیر) مهم این بود که مورینیو آنچه هیچ کس نتوانسته بود را انجام داد، بارسای در اوج را زمین زد و من مورینیو را تحسین می کنم به خاطر مصاحبه قبل از بازی اش، به خاطر دست پشت شانه گواردیولا گذاشتنش، ابراز بی علاقگیش به اینتر،مسیری که تا مربی چلسی و اینتر شدنش پیمود و تمام آنچه او را آقای خاص می کند.

Advertisements

کدام خودمان؟

«به من نگویید که می‌توان در ایران پسری تازه به سن بلوغ رسیده بود و بزرگ و بالغ شد، بی آنکه به زنان متلک گفت؛ بی‌اغراق، این بخشی از روند بزرگ‌شدن برای مردان در ایران است. تجربه‌ای که بدون آن، مرد ایرانی، مرد نمی‌شود.»
خانم صدر من به هیچ معیاری در این دنیا «آدم خوبی» حساب نمی شوم، ولی هیچ وقت به هیچ زنی متلک نگفته ام، به خاطر همین من یک نفر هم که شده باید بابت مقاله تان عذرخواهی کنید، گفتید از خودمان شروع کنیم، نقش شمای زن در این خودمان کجاست؟
حرفی نیست در به وفور وجود داشتن تمام آن ها که شمردید، حتی در آن ها که خود را روشن فکر می دانند، اما گلایه من از توهین شما به بخش قابل توجهی است که این گونه نیستند و شما احمقانه همه را با یک چوب می رانید و به همان اندازه که فرهنگ پذیرفته شده در مردان و زنان جامعه در این وضع اسفناک ما مقصر است شما هم مقصرید.
عقده، ناشی از هرچیز که باشد، اجازه فکر کردن را می گیرد و شما همان لحظه بازی را باخته اید، شما و بسیاری از همراهانتان که مسلما رنج بسیاری در مبارزه با تبعیض علیه زنان کشیده اید پیش از این هم بارها اسیر عقده و کینه واکنش های تاسف برانگیزی داشته اید که شاه بیتش همان بیانیه زنان بود آن زمان که موسوی و کروبی حداقل هایشان را بیان می کردند.
خانم صدر، بی اغراق نظرم را می گویم، متعجب نمی شوم اگر فرضا روزی به قدرت برسید و دستور بدهید تمام مردان را شکنجه کنند، در اردوگاه کار اجباری نگه دارند یا حتی در کوره بسوزانند.
تفکر شما، عقده شما برای من ترسناک تر از آقای صدیقی و حتی محمود احمدی نژاد است.
پ.ن: مقاله شادی صدر:
http://www.mardomak.org/news/Shadi_Sadr_On_Boobquake/

نهم من

چه می خواهی؟
چه چیز بالاتر از لبخندت، آرامشت، رهاییت؟
چه چیز جز این ها؟
نهم برای من تا ابد شمرده خواهد شد، امروز چهارمین سالگردش و تا من زنده ام هر سال، نهمم مبارک است به «زندگی» که برای همیشه به من داده شد.

نوشته شده در Uncategorized. برچسب‌ها: . Leave a Comment »

لیاقت

بیرون باد می آید و پنجره باز است، من لب پنجره روی سکو ایستاده ام و فکر نوشتن معادله دیفرانسیلی هستم که بتواند مکان برخورد تفم با زمین را حساب کند. قطره های باران به صورتم می خورد و دلم می خواهد آن هندوانه نصفه را از پنجره به پایین پرت کنم تا از صدایش لذت ببرم ولی می دانم این کار را نخواهم کرد، انگار قاچاق را بالاخره از دست محسن رضایی درآورده اند پر از آشغال و چوب شده و خون پدرشان حساب می کنند. دو تصمیم به این بزرگی خیلی ساده با خود تردید به همراه می آورند، گاف می دهم و گاف می دهد و می خندیم. امید می سازم از خیال تا از ناامیدی به چیزی پناه ببرم. قمار بزرگی کرده ام این بار.امید به فردایی که برایش بهتر باشد. دلم نمی خواهد لب سکو پرواز کنم و تا هرکجا که می خواهم بروم، دلم نمی خواهد بتوانم چیزی از گذشته را تغییر دهم، دلم آرام نیست و ضربان گاه و بی گاهش گویاست، دلم می خواهد می توانستم جسمم را، تمام چیزهای فوق العاده ای که دارم را برای کسی بگذارم که قدرش را بداند و خودم جایی بنشینم از زندگی او لذت ببرم.

نوشته شده در Uncategorized. 1 Comment »

انج

از این دروغ، از این وقاحت، از این بی شرمی، از این بی کسی…
تمام شد.

نوشته شده در Uncategorized. Leave a Comment »

روزهای وقیح

وقاحتی که نسل ما دید را در تاریخ نمی نویسند. هنوز هیچ زبانی آن قدر توانا به وجود نیامده که کلماتش بتواند گویای یک روز آن چه ما دیدیم و شنیدیم باشد.حتی روزنامه های این روزها و اخبار در اینترنت گویا نخواهند بود. چهل سال دیگر پیری داستان این روزها را بازگویی خواهد کرد در حالی که می داند اگر حتی لحظه ای در آن چه می گوید شک کند دیگر خودش هم نمی تواند صحت آنچه در ذهن دارد باور کند.
وقاحت تنها واژه ایست که از این روزهای ما می ماند.

نوشته شده در Uncategorized. برچسب‌ها: , . Leave a Comment »

محبوب افغانستان

آنچه تلویزیون نشان می داد در ورزشگاه تبریز جای سوزن انداختن نبود.
مردمی که از فشار تبعیض و نابرابری نژادی در ورزشگاه و با حمایت از یک تیم فوتبال خودشان را نشان می دهند اینگونه به خیال خود به شعار علیه تیم حریف می پردازند:
محبوب افغانستان پرسپولیس پرسپولیس