?!!!!!!

Too zendegi bazi harfa,harfaei ke shayad hatta roozi 100 bar beshnavishoon,miofte too joonet,da’em too maghzet mipichan,vaghti dari dars mikhooni,vaghti 2 sa@ ba doostat umadi birun,ya vaghti ye nafar dare bahat harf mizane,kheyliash soale,kheyliash vasat soal doros mikone,nemidoonam to chi kar mikoni,vali man ta vaghti natoonam soalo javab bedam nmeitoonam velesh konam,yani soale velam nemikone,miofte too joonam tamame zehnamo mashghool mikone,ye vaghtaeiam asan soal nist,ye seri harfe,harfaei ke mikoobe too saram,harfaei ke tasmimamo avaz mikone,harfaei ke behem omid mide…
Akhe hamechi uni ke to mibini nist!
Az man mishnavi boro khoobo maghool vase konkooret bekhoon…
Ye nega be khodet bendaz,to bayad inja bashi?!
Dooset daram…
Fek kardi ki?! ye kam az jav bia birun,bebin vaghean chi hasti…
Boro bache sho’ar nade…
Tu bachehaye kelasemun harki too ye chizi herfe’i shode,to chi?!
vase emrooz zendegi kon,farda khodesh doros mishe
Toei ke dari az olampiad natije migiri nabayad velesh koni,tala too dastete…
kheyli az bachehaye ba estedade ma boodan ke ba oftadan too hamin kara az bein raftan…
too jaei ke hamechi ghalate,doros boodanam ghalate…
faghat 4 mah dg miri madrese,dabirestanam tamum shod…
dooset daram…
harf nazani migan laali?!!
to chera ekhraj nemishi?!
fuck it all & no regret…
akharin omide madrese be sale shomast,age emsalam chizi nashin…
Dooset daram…
.
.
.

ta hala ehsas kardi ye jaei bedoone inke bekhay dari kootahi mikoni?!mibini ke dari kootahi mikooni,vali nemidooni bayad chi kar koni,mikhay eghdam koni,yadet miad har dafe kari kardi gand zadi,gand! tarjih midi khafe shio khafe shio khafe shi…
jalebe,ghablana mineveshtam ta aroom sham,nemidunam chera in yeki nemishe,uni ke mikham nashode,ye chizi kam dare,nemidunam chi,vali mano aroom nemikone,dishab dashtam haji morade sadegh hedayato mikhoondam,engar sadegh hedayatam un sadegh hedayate hamishegi nabood,hamishe vaghti dastanash tamum mishod engar ye nafar tamame harfamo vase mardom dad mizad,vali dishab ye joore dg bood,engar ye chizi gozashtan roo sinam,»engar ye nafar psho gozashte bood roo gardanamo dasht feshar midad,dashtam khafe mishodam!»

Advertisements
نوشته شده در Uncategorized. 9 Comments »

Akhe..

Hich chi mese neveshtan aroomam nemikone,ye vaghtaei hast,faghat delam mikhad benvisam,asan vasam mohem nist baghie chi migan,asan vasam mohem nist cherte ya na,harchi hast mano aroom mikone,hatta vase chan sa@..

Harfam hamishe hamoonast,hamoon harfaye tekrari ke ta hala 1000 bar porsidameshoon, vali hadeaghal ta vaghti ke betoonam barashoon ye javabi peida konambazam majbooram beporsameshoon,bazam beporsam vase chi daram zendegi mikonam?!…vase chi man bayad zendegi konam?!..ye chize dgam nemifahmam,in khodaye mehraboon,chera adamo be ye seri adamaye atrafesh delbaste mikone,ke baziaro ta hadde eshgh doos dashte bashe,bad oonaro mikoshe?!…

Doost dashtan tanha dalilie ke vase zendegim daram,age inam azam begiran dg be chi zendegi konam?!

Khastam,faghat doost dashtane ke komakam mikone bazam pamo bekesham,bazam beram tarafe abi ke harchi bashe,harcheghadam ghashang bashe,bazam midoonam akharesh sarabe,akharesh ba mordan tamoom mishe..

Ebi ye ahangi khoonde «man age khoda boodam» ahange chertie,man az Ebi entezar hamchin ahange zaeifio nadashtam vali ye jahaeisho kheyli doos daram,ye vaghtaei fek mikonam man age khoda boodam …

Yadam nist daghighan key bood,2,3 rooz bad az 4shanbe 13om,dashtam ba yeki rajebe khoda harf mizadam,bargasht goft harkasi khodaye khodeshe,khoda na ye chize majazi,ke ye chizie too khodet..

Be nazaram  jaleb oomad,kheyli roosh fek kardam,vali inam javab nadad,natoonestam befahmam chera khoda inghadr tanaghoz dare…

Khastam… Hichvaght nafahmidam chera mardom inghad az mordan mitarsan,chera fada kardane joon neshooneye bozorgio khoobio mehraboonie adamas?! … man na adame khoobiam,na mehraboonam,na bozorg ,vali harvagh ke began hazeram joonamo fada konam,be sharti ke tazmini bokoshe,hoseleye falaj shodano bad tar az ini ke hasto nadaram…

Hatta nemitunam az ini ke hast lezzat bebaram,hatta nemitoonam khodamo razi konam be zendegi kardan,hatta nmeitoonam befahmam in hame adam ke oomadano raftan chetori zendegi kardan?!

Khastam…kheyli vaghte ke dg olampiade am vasam mohem nist,mikhoonam,chon kare dgei nadaram,vali aslan vasam mohem nist ke beshe ya nashe,hatta daneshga raftanam vasam mohem nist,yavash yavash dg arzeshe doonestane javabe soalamam dare kam mishe,dg hatta doonestane javabe ina am vasam mohem nist…

Khastam…vali hanooz sedaye Ebi o Dariush aroomam mikonan

Khastam vali hanoozam doos daram benvisam

Khastam,vali hanoozam zendegi mikonam,because of love,love ke shayad maskhare tarin dalile zendegi bashe,akharin dalile zendegie mane…

Midoonam kheylia ino mikhoonan ke aslan delam nemikhad inaro bekhoonan,midoonam man na Iraniam, na hatta adamam,shayad esmano zaheran basham,vali na delam mikhad basham,na hastam..

Midoonam neveshtane ina na chizo doros mikone,na mano be in zendegi barmigardoone,vali bazam minvisam,chon age ina ram nanvisam kam miaram,kheyli bishtar az alan kam miaram…

 

نوشته شده در Uncategorized. 28 Comments »

كلاه سرمان نگذاريد

خسته‌ام؛ خسته‌ام و عصباني. از اين تحليل‌هاي سست مايه و از اين كارشناسان هميشه حاضر، عصباني‌ام. عصباني‌ام و خنده‌ام نمي‌آيد. اما اين كارشناسان ، سخن به طنز مي‌گويند. خواهش مي‌كنم، خواهش مي‌كنم يكي به آنها بگويد كه سخن به طنز نگويند. نگويند كه شرق توقيف شد چون به فلان كانديدا راي نداديد. نگويند كه شرق توقيف شد چون به فلان دسته از سياستمداران، بي اطمينان شديد. حوصله خنديدن ندارم. شوخي را بگذاريد براي بعد.

راستي، يك سئوال دارم! بگوييد ببينم، آيا شما، خود به اين چيزهايي كه مي‌گوييد و مي‌نويسيد باور داريد؟ به صحبت‌هايي از اين دست كه: «توقيف شرق تنيجه سياست تحريمي‌هاست» ، «ما كه گفتيم درپي حاكميت يكدست، جامعه مدني را هم يكدست مي‌كنند» ، «ديديد كه نفس كشيدن را هم غير ممكن ساختند» و…

آخر عزيزان، مگر شما خداي ناكرده هوش و حواس از سرتان رفته است، يا كه پيش از اين خواب بوديد و چشمانتان بسته بود و اكنون چشم گشوده‌ايد و ذهن‌تان از حافظه تاريخي كوتاه است؟ چقدر فراموشكار شده‌ايد! همايش مشروطه پيشكش، يك همايش بگذاريد تا عده‌اي بيايند و شرح هشت ساله عملكردتان را و اصلاح طلبي نيمه‌كاره ‌تان را بدهند و هوشيارتان سازند. يك همايش بگذاريد و از چهار انسان عاقل و بالغ دعوت كنيد تا بيايند و به يادتان بياورند كه توقيف فله‌اي مطبوعات، جزئي از تقويم اصلاحات است. لطفا از آنها بخواهيد كه شرحي هم بدهند برايتان از داستان اصلاح قانون مطبوعات و حكم حكومتي. يادش به خير » سيد علي اكبر موسوي خوئيني» را كه آن روز مي‌خواست با آبستراكسيوني آن مجلس فرمايشي را تعطيل كند و بزرگان اصلاح طلب، او را از آن كار بازداشتند.

لطفا شوخي را بگذاريد براي بعد. بگذاريد دهان ما بسته باشد و به درد خودمان بسازيم. آخر چه شيريني دارد اين نمك به زخم پاشيدن‌ها؟ سر چه كسي را مي‌خواهيد كلاه بگذاريد؟ كلاه بر سر خودتان مي‌گذاريد يا بر سر ما؟ مگر توقيف فله‌اي مطبوعات به دستور خاتمي بود كه توقيف شرق به اراده احمدي ن‍ژاد باشد؟ آن كودتاي مطبوعاتي را كه يادتان مي‌آيد؟ كمي فكر كنيد، اگر اشتباه نكنم در ذيل تقويم اصلاحات مي‌گنجد و نه متعلق به دوران هاشمي بوده است و نه متعلق به دوران احمدي نژاد. راستي يادتان مي‌آيد كه خاتمي سخني در انتقاد از آن شبه كودتا گفته باشد؟ من كه هرچه به مغزم فشار مي‌آورم، جز اين جملات چيزي از آن زبان مبارك به ياد نمي‌آورم:« اگر اين توقيف‌ها قانوني بوده كه هچ! و اگر غير قانوني بوده كه چه بد»! يادم نمي‌رود سخني را كه آن برادر اصلاح طلب مي‌گفت. مي‌گفت از آن روزي كه مسعود بهنود را بازداشت كرده و از پيدا كردن مشروبات الكلي و مواد مخدر در خانه ويلايي او سخن گفته بودند. او مي‌گفت كه آن روز، سيد محمد خاتمي از ناراحتي تا صبح نخوابيد و ما همه اما خوابيديم. من اما اكنون مي‌خواهم بپرسم- همچنانكه آن روز نيز از خود پرسيدم – آيا كار رئيس جمهور، شب تا صبح نخوابيدن است و اين تنها كاري بود كه از يك رئيس جمهور برمي‌آمد؟ كاش او آن شب را مي‌خوابيد و صبح اما بيدار مي‌شد و در خواب نبود! در خواب نبود و نمي گفت كه « اگر اين توقيف‌ها قانوني بوده كه هچ! و اگر…». اي كاش او آن شب را راحت مي‌خوابيد و اما وزيرارشاد او نمي‌گفت كه« عده‌اي روزنامه‌نگار ضد انقلاب در روزنامه توس نفوذ كرده‌ بودند» تا من نيز متحير از خود نپرسم كه « اگر مسعور بهنود، ضد انقلاب است پس چرا در هفته‌نامه بهمن قلم مي‌زد و مدير آن هفته‌نامه نيز همين وزير ارشاد عزيز بود»؟

يك سوال دارم. آيا اگر ما به كانديداي شما راي مي‌داديم اكنون ايران گلستان بود و بهشت امن ناقضان حقوق بشر نبود؟ مزاح نفرماييد لطفا. چرا كه از قضا اگر كانديداي شما اكنون رئيس‌جمهور مي‌بود، ما هفته پيش به‌جاي جشن سالگرد شرق، بايد مجلسي در يك‌سالگي مرگ شرق برپا مي‌كرديم. تازه دردمان هم دوچندان مي‌بود. هم بايد از درد «توقيف» به خود مي‌پيچيديم و هم از «سكوت مصلحت‌جويانه رئيس‌جمهور اصلاح‌طلبان پيشرو».‌ راستي يكي پيدا شود و به ما بگويد كه آن كانديداي پيشرو، اصلا اگر قرار بود مقابل صاحبان قدرت بايستد، ماه پيش چرا به ضيافت محافظه کاران رفته‌بود و چه كارش با آنجا بود؟ ما يك چندي است كه قصد كرده‌ايم لباس انتقاد از تن بيرون آوريم. چندي بود كه تصميم گرفته بوديم، دستي به سرو روي شما نكشيم. اما اين ديگر مردانه نيست كه ما هيچ نگوييم و شما مدام مزاح بفرماييد. تمام شد آن دوراني كه باب شرق به روي اين تحليل‌هاي بي‌حساب گشوده بود و دست‌ها نيز كوتاه در پاسخگويي. اكنون ديگر، يك با يك برابر است. ما هم كه چيزي براي از دست دادن نداريم و ضرورتي هم براي مصلحت‌سنجي و محافظه‌كاري در نوشتن وجود ندارد؛ كه اگر قرار باشد اين نوشته‌ها استعفانامه يك روزنامه‌نگار خسته از «روزنامه‌نگاري سياسي» باشد، تندتر و تيزتر نيز بايد نوشت.

خسته‌ام، بگذاريد كمي استراحت كنم و ذهنم از اين آشفتگي برهد. آيا يك بارهم شده است كه از خودتان بپرسيد در خصوص آن اميدهايي كه نااميد كرديد؟ آيا خودتان را مسئول نمي‌دانيد اگر عده‌اي امروز، نااميد از اصلاحات شما، دل به اصلاحات خارجي بسته باشند؟ رسم شده است كه سريع مي‌گويند« تحريمي» و بعد هم بند ناف اين تحريمي‌ها را مي‌بندند به آمريكا و بوش و كنگره آن. دوستان! آيا منتقد و بريده از شما، لاجرم آمريكايي است؟ مي‌شود لطف بفرماييد و بگوييد اين تحليل‌ها چه تفاوتي دارد با آن تحليل‌هاي دست راستي كه از اسلام آمريكايي و اصلاحات آمريكايي سخن مي‌گويد؟ مي‌شود بگوييد كه شما تئوريسين‌هاي محترم با آن تئوريسين اصولگرايي كه مدام از چمدان‌هاي دلار آمريكايي سخن مي‌گفت، چه تفاوني داريد؟ آيا حرف مفت براي ديگران كنتور مي‌اندازد و براي ما، نه؟

چند ساعت از توقيف شرق نگذشته، دوستي نقل مي‌كرد كه يكي از تئوريسين‌هاي اصلاحات را ديده و خبر توقيف شرق را به او داده است و آن تئوريسين محترم در جواب، پاسخ داده كه اين خبر اشتباه است و او اطلاع واثق دارد از اين‌كه سيم شرق به «بالا» وصل است. طنز روزگا اما آنجا بود كه اين تئوريسين محترم، سخني نمي‌گفت و مطلبي نمي‌نوشت كه گوشواره نخستين صفحه از روزنامه شرق نباشد. اگر شرق اينچنين بود و سيمش وصل به آن بالاها، پس چرا اكنون دايه‌اي مهربان‌تر شدن از مادر و اصلا مگر شرق عطيه‌اي گرانبها بود كه اكنون درتوقيف آن قصه غصه بخوانيد؟

راستي اما اگر از علت توقيف شرق بگذريم (كه علت العلل مشخص است)، دليل توقيف شرق چه بود؟ من اما خسته‌ام، خسته‌تر از آن كه اين داستان را گشوده و از دليل توقيف بگويم. و چه سود؟ اين داستان، بماند براي بعد! براي يك وقت ديگر! اما براي آنكه «آن وقت ديگر» را به تعويق بياندازيم، بياييد و شما هم كمي سكوت كنيد. سكوت كنيد تا بلكه ما نيز بهانه‌اي براي بيان ناگفته‌ها نيابيم و نگوييم كه شرق را انتخاب كدامين سياست به محاق برد. كمي سكوت كنيد كه به قول آن بزرگوار:« دنيا را آناني خراب كرده‌اند كه زياد حرف مي‌زنند».

تا« آن وقت ديگر» شما هم كمي به حافظه تاريخي‌تان مراجعه كنيد. چه بسا متوجه شويد كه خواب بوديد آنگاهي كه قطار حركت كرد. اكنون يك چندي است- چهار پنج سالي است – كه قطار توقيف و تهديد راه افتاده است. راه افتادن آن نيز نه به رفتن خاتمي ربطي داشت و نه به آمدن احمدي نژاد و نه به آن افرادي كه رايشان را در يك انتخابات از شما دريغ كردند تا به هوش آييد (و گويي كه نيامده‌ايد). چشمان‌تان را باز كنيد. خواب بوديد، وقتي‌كه قطار حركت كرد. لطفا كلاه سرمان نگذاريد.

Reza Khojaste Rahimi,Rooz,25/6/85

نوشته شده در Uncategorized. 7 Comments »

! ….مادرت رو

البته طبیعی است که مادر موضوع مهمی است و بهشت نیز زیر آن قرار دارد، اما ممکن است در هر کشوری در دنیا کسانی پیدا شوند که بخواهند به رئیس جمهور کشورشان بگویند: « مادرت رو…» طبعا در هر کشوری اتفاقی خاص می افتد که در کشورهای دیگر نمی افتد.

آمريكا
شما به رئيس‌جمهور امريكا می‌گوييد «مادرت رو…»، ولی هيچ اتفاقی نمی‌افتد. شما معروف می‌شويد و درباره آن كتاب می‌نويسيد و ميليون‌ها دلار درآمد كسب می‌كنيد. اما بعد از آن، رئيس‌جمهور از شما شكايت کرده و دادگاه شما را مجبور می‌کند که بابت غرامت، همه‌ پولتان را به رئيس‌جمهور بدهيد!

انگلستان
شما به نخست‌وزير انگلستان می‌گوييد «مادرت رو…»، نخست وزير انگلستان هم به شما می‌گويد «مادر خودت رو…»!

فرانسه
شما به رئيس‌جمهور فرانسه می‌گوييد «مادرت رو…». ميليون‌ها نفر از مردم به خيابان‌ها می‌ريزند و در حمايت از شما به رئيس‌جمهور می‌گويند «مادرت رو…»! رئيس‌جمهور هم درباره جريحه‌دار شدن احساساتش شعری می‌سرايد و در روزنامه‌ها و راديو و تلويزيون منتشر می‌كند!

ژاپن
شما به نخست‌وزير ژاپن می‌گوييد «مادرت رو…». نخست وزير به شما می‌گويد: «ببخشيد، ولی فكر نكنم مادرم از شما خوشش بياد.»!

آلمان
شما به صدراعظم آلمان می‌گوييد «مادرت رو…». پليس به سراغ شما می‌آيد و می‌گويد «لطفاً با مادر صدراعظم كاری نداشته باشيد.»!

سوئد
شما به نخست‌وزير سوئد می‌گوييد «مادرت رو…». از مردم رأی‌گيری می‌شود كه آيا شما مادر نخست‌وزير را… يا نه؟ اگر رأی مثبت داده شود، شما مادر نخست‌وزير را…! اگر رأی منفی داده شود، نخست‌وزير دست شما را در مقابل دوربين‌های تلويزيونی می‌فشارد و برای شما آرزوی موفقيت می‌كند!

تركيه
شما به رئيس‌جمهور تركيه می‌گوييد «مادرت رو…». رئيس‌جمهور اسلحه‌اش را در می‌آورد و به شما شليک می‌كند. اگر شما كُرد باشيد، رئيس‌جمهور مورد تشويق قرار می‌گيرد! وگرنه او را به دادگاه می‌برند، ولی او در بين راه فرار می‌كند و به يونان پناهنده می‌شود!

سوئيس
شما به نخست‌وزير سوئيس می‌گوييد «مادرت رو…». منشی دفتر نخست‌وزير، شماره تلفن مادر نخست‌وزير را به شما می‌دهد تا شخصاً با خودش هماهنگ كنيد!

هند
شما به نخست‌وزير هند می‌گوييد «مادرت رو…». نخست‌وزير شما را دعوت می‌كند و می‌گويد كه مادرش فوت شده و شيشه خاكستر جسد مادرش را به شما نشان می‌دهد و براي شما آواز می‌خواند و گريه می‌كند. وقتی به خانه برمی‌گرديد، خانواده‌تان را پيدا نمی‌كنيد و سالها به دنبال خانواده خود از اين شهر به آن شهر آواره می‌شويد و سرانجام در فقر و غربت، از غم و گرسنگی می‌ميريد و از داستان زندگی شما بيش از هزار و هفتصد فيلم سينمايی ساخته می‌شود!

كانادا
شما به نخست‌وزير كانادا می‌گوييد «مادرت رو…». نخست وزير به مادرش خبر می‌دهد. مادر نخست وزير مقاله‌ای فمينيستی در روزنامه چاپ می‌كند و تبعيض جنسی را به شدت مورد انتقاد قرار می‌دهد و از شما می‌خواهد که پدر نخست‌وزير را مورد خطاب قرار دهيد!

كلمبيا
شما به رئيس‌جمهور كلمبيا می‌گوييد «مادرت رو…»، بعد وصيتنامه‌تان را می‌نويسيد و در اولين فرصت خودتان را دار می‌زنيد. چند روز بعد جسد شما را در حالی که طناب دار بر گردنتان است و با گلوله سوراخ سوراخ شده و با اسيد سوزانده شده‌ايد، پيدا می‌کنند. پزشک قانونی جسد شما را لاشه سگ تشخيص داده و در حومه‌ شهر دفن می‌كند.

چين
شما به نخست وزير چين مي‌گوييد «مادرت رو…». نخست وزير هم به طور لفظی شما و خانواده‌تان را…! سپس خانواده شما به کره ماه تبعيد می‌شوند!

ايتاليا
شما به نخست‌وزير ايتاليا می‌گوييد «مادرت رو…». روزنامه‌ها خبر رسوايی مادر نخست‌وزير را چاپ می‌كنند و مافيا بخاطر احساسات سکسی شما، به شما پيشنهاد همكاری در زمينه تجارت پورنوگرافی می‌كند! نخست‌وزير هم برای تلافی، يك بازی دوستانه بين تيم محبوب خودش و تيم محبوب شما ترتيب می‌دهد و داور بازی را می‌خرد و تيم محبوب شما را با نتيجه‌ مفتضحانه‌ای شكست می‌دهد!

روسيه
شما به رئيس‌جمهور روسيه می‌گوييد «مادرت رو…». فردای آن روز دچار سانحه شده و در يک تصادف اتومبيل كشته می‌شويد. به خانواده شما اطلاع داده می‌شود كه شما در حال مستی رانندگی ‌كرده‌ايد و شدت تصادف چنان بوده كه بدن شما تكه‌تكه شده است!

عربستان
شما به رئيس‌جمهور عربستان می‌گوييد «مادرت رو…». همه به شما می‌خندند، چون عربستان رئيس‌جمهور ندارد! شما متوجه اشتباه خود می‌شويد و اين دفعه به پادشاه عربستان می‌گوييد «مادرت رو…». همه از خنده دست می‌کشند و پادشاه دستور می دهد زبان شما را قطع ‌كنند!

ايران
شما به رئيس‌جمهور ايران می‌گوييد «مادرت رو…»؟!!! متأسفم دوست من، ديگر دير شده! خيلی وقت است كه رئيس‌جمهور ایران نه تنها مادرت را، بلكه خودت و خواهر و برادر و پدر و اقوام و همسر و فرزندانت را…!

Ebrahim Nabavi,24/6/85

نوشته شده در Uncategorized. 4 Comments »

Mer30 mellat!!!(2)

ba yeallame mardome khubo mehrabun ……………………………………………………………………………………………………………………:

inja lamasab nevisande asare adabi neveshte inghadr iham dare! man harchi fek kardam natoonestam maniei vaseye yeallame peida konam,be in natije residam ke ehtemalan manzoor ye allame boode,ke inja am baz iham dare,ye allame(esme madreseye ma) ya ye alame(a lot) ke khob man bazam farzo roo 2omi gozashtam,pas:

doostemoon hamvatanasho mehraboono khoob midoone,ehtemalan manzooresh az hamvatan hanmoonaeie ke har rooz too khiaboon mibinim,ehtemalan in hamvatansh ba minibuse monkerat nemibaranesh mafased khedmatesh beresan ya hamvatanash inghadr dide ghaviei daran ke be hameye donya sabet kardan ke ayande azane iranie va sabet kardan ke hamechi hatta vaksane AIDS o etiadam mitoonan besazan,ehtemalan hamvatanash vaghti bozorgeshoon mige az tahrim nemitarsim az tahrim nemitarsan ke barash hoora mikeshan,ehtemalan hamvatanash vaghti ba ye nafar doos shodan zirabesho nmeizanan,or zir abe doosteshoono jelo cheshmesh nemizanan.

khob har kasi bashe be in hamvatana eftekhar mikone,unaro khoob midoone & arezoo mikone hamishe pishheshoon bemoone.

in Nta noghte am toosh Nta mani hast ke khodetoon harchi bekhain azash bardasht konin,man nazari nemidam!

ke albate ye zamun(doreye hakhamanesh) kheli bozorg budo hameye donya azash hesab mibordan …:

inja nevisandeye azize iranimoon ba eftekhar nazaresho be serahat gofte,in ke hameye 2nya azash hesab bebaran eftekhareshe,mese in sharjkhara ke sare kooche vaimisan aziat mikonan,khob albate az kotak khor boodano az kase dgei hesab bordan ke kheyli behtare! fek nemikonam kasi bashe ke ba ghavi boodane keshvaresh moshkeli dashte bashe,vaghti ghavi bashe,hameye donya azash hesab mibaran dg hichvagh hich kas nemitoone barash roodari kone & mitoone har balaei ke khast sare harki delesh khast biare &…

& didin ye vaghtaei pesara rajebe bozorgie ye chizi be ham poz midan?! inja am doostemoon rajebe bozorgie iran poz dade

Albate doostemoon inja chizi rajebe eskandaro inke chetor keshvario ke hame azash hesab mibordano service karde nagofte,ehtemalan mohem naboode ke nagofte

Rajebe commenta am ye seri chiza mikhastam begam vali didam ham matn ziad mishe,ham nmeishe dg… :D!

نوشته شده در Uncategorized. 55 Comments »

Mer30 mellat!!!(1)

 

ye nokte avalesh begam:man ghasde tohin be hichkasio dar hichjaye in blog nadaram,age am chizi az kasi naghl mikonam mikham be estenade madrak bashe harfam,hamin…

 Khafan moondam too kafe etemad be nafso khod bavarie mardome fahimo ghaeire fahimo mosalmano gheire mosalmane iran!

Harchi fek mikonam hich fomuli vase in hame etemad be nafs peida nemikonam!

Ghablana ke bikar boodam miraftam too roomaye amrica,khodamo mizadam jaye ye 2khtari ke vaghti kheyli koochik boode maman babash oomadan amrica o inja bozorg shodam,miraftam soraghe in pesar iraniaei (ke khob gharibe ke jaei nist chon site a taze filter shode bood,mioomadan oonja balke webi chizi gireshoon biad:D)o beheshoon gir midadam,baham rah mioomdan ta vaghti ke be hoviate iranishoon tohin mishod,hazer boodan foshe khar madar beshnavan,vali age jorat dashti be iraneshoon tohin mikardi…

bad baram aadiam nmeishe ke mardom inghadr khodbavarishoon balae!

ino az bloge dooste mahsool moshtarekemoon bardashtam:

«Iran…..ye jaye kheili ghashang…por az kuho dashto jangalo…darya …ba yeallame mardome khubo mehrabun ……………………………………………………………………………………………………………………ke albate ye zamun(doreye hakhamanesh) kheli bozorg budo hameye donya azash hesab mibordan …»

doostemoon dar edameye farmayeshatesh dar morede araba harf mizane ke hala ba un kari nadarim.

mikham nazaramo rajebe jomleha bedam:

Iran….ye jaye kheyli ghashang…por az kuho dashto jangalo…darya …:dar inja doostemoon irano kheyli ghashang dide,man nmeidoonam kojasho ghashang dide,vali hads mizanam manzooresh az ghashang por az kuho dashto jangalo daryashe ke vase man kheyli jaye soal dare..

man nemifahmam yani iran por az kooho dashto jangalo daryae?!

yani masalan haminjoori ke migim in livane por az abe,iranam por az inast?!

ya shayadam manzoore doostemoon in boode ke iran mese zahedan nist ke toosh sali ye mah be khatere toofane shen inghadr shen poshte dare khoone jam beshe ke dg dar baz nashe,ya iran mese in keshvaraye khavare miane nist ke havashoon tajalie manie kalameye shokhmi bashe & things like that!

……….

نوشته شده در Uncategorized. 2 Comments »

سه قطره خون

 

 

Sokhan.com انتشارنسخه الكترونيك: سايت سخن

«Ø¯ÙŠØ±ÙˆØ² بود كه اطاقم را جدا كردند، آيا همانطوريكه ناظم وعده داد من حالا ب ه كلي معالجه شده ام و هفتة ديگر

آزاد خواهم شد ؟ آيا ناخوش بوده ام ؟ يكسال است ، در تمام اين مدت هر چه التماس مي كردم كاغذ و قلم

ميخواستم بمن نميدادند . هميشه پيش خودم گمان مي كردم هرساعتي كه قلم و كاغذ ب ه دستم بيفتد چقدر چيزها

كه خواهم نوشت … ولي ديروز بدون اينكه خواسته باشم كاغذ و قلم را برايم آوردند . چيزيكه آنقدر آرزو مي

كردم، چيزيك ه آنقدر انتظارش را داشتم ..! اما چه فايده _ از ديروز تا حالا هرچه فكر مي كنم چيزي ندارم كه

بنويسم. مثل اينست كه كسي دست مرا مي گيرد يا بازويم بي حس مي شود . حالا كه دقت ميكنم مابين خطهاي

« . سه قطره خون » : درهم و برهمي كه روي كاغذ كشيده ام تنها چيزي كه خوانده ميشود اينست

…………………………………………………………………………………………………

آسمان لاجوردي، باغچه سبز و گلهاي روي تپه باز شده، نسيم آرامي بوي گلها را تا اينجا ميآورد . ولي چه »

فائده ؟ من ديگر از چيزي نميتوانم كيف بكنم، همه اينها براي شاعرها و بچه ها و كسانيكه تا آخر عمرشان بچه

ميمانند خوبست _ يكسال است كه اينجا هستم، شبها تا صبح از صداي گربه بيدارم، اين ناله هاي ترسناك، اين

حنجرة خراشيده كه جانم را به لب رسانيده ، صبح هم هنوز چشممان باز نشده كه انژكسيون بي كردار ..! چه

روزهاي دراز و ساعتهاي ترسناكي كه اينجا گذرانيده ام، با پيراهن و شلوار زرد روزهاي تابستان در زير زمين

دور هم جمع ميشويم و در زمستان كنار باغچه جلو آفتاب مي نشينيم، يكسال است كه ميان اين مردمان عجيب و

غريب زندگي ميكنم . هيچ وجه اشتراكي بين ما نيست ، من از زمين تا آسمان با آنها فرق دارم ولي ناله ها ،

سكوت ها ، فحش ها، گريه ها و خنده هاي اين آدمها هميشه خواب مرا پراز كابوس خواهد كرد.

…………………………………………………………………………………………………

هنوز يكساعت ديگر مانده تا شاممان را بخوريم، از همان خوراكهاي چاپي : آش ماست ، شير برنج ، چلو ، نان »

و پنير ، آنهم بقدر بخور ونمير ، حسن همة آرزويش اينست ي ك ديگ اشكنه را با چهار تا نان سنگك بخورد ،

وقت مرخصي او كه برسد عوض كاغذ و قلم بايد برايش ديگ اشكنه بياورند . او هم يكي از آدمهاي خوشبخت

اينجاست ، با آن قد كوتاه ، خندة احمقانه ، گردن كلفت ، سرطاس و دستهاي كمخته بسته براي ناوه كشي آفريده

شده ، همة ذرات تنش گواهي ميدهند و آن نگاه احمقانه او هم جار ميزند كه براي ناوه كشي آفريده شده . اگر

محمدعلي آنجا سر ناهار و شام نمي ايستاد حسن همة ماها را ب ه خدا رسانيده بود، ولي خود محمد علي هم مثل

مردمان اين دنياست، چون اينجا را هرچه ميخواهند بگويند ولي يك دنياي ديگرست وراي دنياي مردمان معمولي .

يك دكتر داريم كه قدرتي خدا چيزي سرش نمي شود، من اگر بجاي او بودم يكشب توي شام همه ز ه ر ميريختم

ميدادم بخورند، آنوقت صبح توي باغ مي ايستادم دستم را ب ه كمر ميزدم ، مرده ها را كه ميبردند تماشا مي كردم

_ اول كه مرا اينجا آوردند همين وسو اس را داشتم كه مبادا ب ه من زهر بخورانند ، دست به شام و ناهار نميزدم

تا اينكه م حمد علي از آن ميچشيد آنوقت ميخوردم، شبها هراسان از خواب ميپريدم ، بخيالم كه آمده اند مرا

بكشند. همة اينها چقدر دور و محو شده … ! هميشه همان آدمها، همان خوراكها ، همان اطاق آبي كه تا كمركش

آن كبود است .

» دو ماه پيش بود يك ديوانه را در Ø¢ ن زندان پائين حياط انداخته بودند، با تيله شكسته شكم خودش را پاره

كرد، روده هايش را بيرون كشيده بود با آنها بازي مي كرد . ميگفتند او قصاب بوده ، ب ه شكم پاره كردن عادت

داشته . اما آن يكي ديگر كه با ناخن چشم خودش را تركانيده بود ، دستهايش را از پشت بسته بودند . فرياد

ميكشيد و خون به چشمش خشك شده بود . من ميدانم همة اينها زير سر ناظم است :

» مردمان اينجا همه هم اينطور نيستند. خيلي از آنها اگر معالجه بشوند و مرخص بشوند، بدبخت خواهند

شد. مثلا» اين صغرا سلطان كه در زنانه است، دو سه بار مي خواست بگريزد ، او را گرفتند . پيرزن است اما

صورتش را گچ ديوار ميمالد و گل شمعداني هم سرخابش است .

خودش را دختر چهارده ساله ميداند ، اگر معالجه بشود و در آينه نگاه بكند سكته خواهد كرد، بدتر از همه تقي

خودمان ا ست كه ميخواست دنيا را زير و رو بكند و با آنكه عقيده اش اينست كه زن باعث بدبختي مردم شده و

براي اصلاح دنيا هر چه زن است بايد كشت، عاشق همين صغرا سلطان شده بود.

همة اينها زير سر ناظم خودمان است . او دست تمام ديوانه ها را از پشت بسته ، هميشه با آن دما غ بزرگ

و چشمهاي كوچك به شكل وافوريها ته باغ زير درخت كاج قدم ميزند. گاهي خم مي شود پائين درخت را نگاه

مي كند ، هر كه او را ببيند ميگويد چه آدم بي آزار بيچاره اي كه گير يكدسته ديوانه افتاده . اما من او را مي

شناسم. من ميدانم آنجا زير درخت سه قطره خون روي زم ين چكيده . يك قفس جلو پنجره اش آويزان است ،

قفس خالي است ، چون گربه قناريش را گرفت، ولي او قفس را گذاشته تا گربه ها ب ه هواي قفسبيايند و آنها را

بكشد.

» ديروز بود دنبال يك گربة گل باقالي كرد : همينكه حيوان از درخت كاج جلو پنجره اش بالا رفت ، ب ه قراو ل

دم در گفت حيوان را با تير بزند . اين سه قطره خون مال گربه است ، ولي از خودش كه بپرسند مي گويد مال

مرغ حق است .

» از همة اينها غريب تر رفيق و همسايه ام عباس است ، دو هفته نيست كه او را آورد ه اند ، با من خيلي گرم

گرفته ، خودش را پيغمبر و شاعر ميداند. مي گويد كه هركاري، بخصوص پيغمبري ، بسته به بخت و طالع است.

هر كسي پيشانيش بلند ب اشد، اگر چيزي هم بارش نباشد، كارش مي گيرد و اگر علامة دهر باشد و پيشاني

نداشته باشد بروز او ميافتد . عباس خودش را تارزن ماهر هم ميداند . روي يك تخته سيم كشيده بخيال خودش

تار د رست كرده و يك شعر هم گفته كه روزي هشت بار برايم مي خواند . گويا براي همين شعر او را به اينجا

آورده اند ، شعر يا تصنيف غريبي گفته :

» دريغا كه بار دگر شام شد ،

» سراپاي گيتي سيه فام شد ،

» همه خلق را گاه آرام شد ،

» مگر من، كه رنج و غمم شد فزون .

» جهان را نباشد خوشي در مزاج ،

» بجز مرگ نبود غمم را علاج ،

» وليكن در آن گوشه در پاي كاج ،

» چكيده است بر خاك سه قطره خون «

ديروز بود در باغ قدم ميزديم . عباس همين شعر را ميخواند، يك زن و يك مرد و يك دختر جوان بديدن او

آمدند. تا حالا پنج مرتبه است كه مي آيند . من آنها را ديده بودم و مي شناختم، دختر جوان يكدسته گل آورده

بود. آن دختر ب ه من ميخنديد ، پيدا بود كه مرا دوست دارد ، اصلا ب ه هواي من آمده بود ، صورت آبله روي

عباس كه قشنگ نيست ، اما آن زن كه با دكتر حرف ميزد من ديدم عباس دختر جوان را كنار كشيد و ماچ كرد.

…………………………………………………………………………………………………

» تا كنون نه كسي بديدن من آمده و نه برايم گل آورده اند، يكسال است . آخرين بار سياوش بود كه ب ه ديدنم

آمد، سياوش بهترين رفيق من بود . ما با هم همسايه بوديم ، هر روز با هم ب ه دارالفنون مي رفتيم و با هم بر مي

گشتيم و درسهايمان را با هم مذاكره مي كرديم و در موقع تفريح من به سياوش تار مشق ميدادم . رخساره دختر

عموي سياوش هم كه نامزد من بود اغلب در مجلس ما مي آمد . سياوش خيال داشت خواهر رخساره را بگيرد .

اتفاقا» يكماه پيش از عقد كنانش زد و سياوش ناخوش شد . من دو سه بار به احوالپرسيش رفتم ولي گفتند كه

حكيم قدغن كرده كه با او حرف بزنند. هر چه اصرار كردم همين جواب را دادند. من هم پاپي نشدم.

» خوب يادم است ، نزديك امتحان بود ، يك روز غروب كه ب ه خانه برگشتم، كتابهايم را با چند تاجزوة

مدرسه روي ميز ريختم همينكه آمدم ل باسم را عوض بكنم صداي خالي شدن تير آمد. صداي آن بقدري نزديك

بود كه مرا متوحش كرد ، چون خانة ما پشت خندق بود و شنيده بودم كه در نزديكي ما دزد زده است . ششلول

را از توي كشو ميز برداشتم و آمدم در حياط ، گوش بزنگ ايستادم ، بعد از پلكان روي بام رفتم ولي چيزي

بنظرم نرسيد . وقتيكه بر ميگشتم از آن بالا در خانة سياوش نگاه كردم ، ديدم سياوش با پيراهن و زير شلواري

ميان حياط ايستاده. من با تعجب گفتم :

» سياوش تو هستي ؟«

او مرا شناخت و گفت :

» بيا تو كسي خانه مان نيست

» صداي تير را شنيدي؟«

» انگشت به لبش گذاشت و با سرش اشاره كرد كه بيا، ومن با شتاب پائين رفتم و در خانه شان را زدم .

خودش آمد در را روي من باز كرد . همين طور كه سرش پائين بود و بزمين خيره نگاه ميكرد پرسيد :

» تو چرا بديدن من نيامدي؟«

» من دو سه بار به احوال پرسيت آمدم ولي گفتند كه دكتر اجازه نميدهد. «

» گمان مي كنند كه من ناخوشم ، ولي اشتباه ميكنند

دوباره پرسيدم :

«Ø§ÙŠÙ† صداي تير را شنيدي ؟«

» بدون اينكه جواب بدهد، دست مرا گرفت و برد پاي درخت كاج و چيزي را نشان داد . من از نزديك نگاه

كردم ، سه چكه خون تازه روي زمين چكيده بود.

» بعد مرا برد اطاق خودش ، همة درها را بست، روي صندلي نشستم ، چراغ را روشن كرد و آمد روي

صندلي مقابل من، كنار ميز نشست . اطاق او ساده ، آبي رنگ و كمركش ديوار كبود بود . كنار اطاق يك تار

گذاشته بود . چند جلد كتاب و جزوة مدرسه هم روي ميز ريخته بود . بعد سياوش دست كرد از كشو ميز يك

ششلول درآورد بمن نشان داد . از آن ششلول هاي قديمي دسته صدفي بود، آن را در جيب شلوارش گ ذاشت و

گفت:

» من يك گربة ماده داشتم، اسمش نازي بود . شايد آنرا ديده بودي، از اين گربه هاي معمولي گل باقالي بود .

با دو تا چشم درشت مثل چشم هاي سرمه كشيده . روي پشتش نقش و نگارهاي مرتب بود مثل اينكه روي كاغذ

آب خشك كن فولادي جوهر ريخته باشند و بعد آنر ا از ميان تا كرده باشند . روزها كه از مدرسه برميگشتم نازي

جلو ميدويد، ميو ميو مي كرد، خودش را ب ه من ميماليد، وقتيكه مينشستم از سر و كولم بالا مي رفت، پوزه اش را

بصورتم ميزد، با زبان زبرش پيشانيم را مي ليسيد و اصرار داشت كه او را ببوسم . گويا گربة ماده مكارتر و

مهربان تر و حساس تر از گربة نر است . نازي از من گذشته با آشپز ميانه اش از همه بهتر بود، چون خوراكها از

پيش او در مي آمد، ولي از گيس سفيدخانه، كه كيابيا بود و نماز ميخواند و از موي گربه پرهيز مي كرد، دوري

ميجست . لابد نازي پيش خودش خيال مي كرد كه آدمها زر نگتر از گربه ها هستند و همه خوراكيهاي خوشمزه و

جاهاي گرم و نرم را براي خودشان احتكار كرده اند و گربه ها بايد آنقدر چاپلوسي بكنند و تملق بگويند تا بتوانند

با آنها شركت بكنند.

» تنها وقتي احساسات طبيعي نازي بيدار ميشد و بجوش مي آمد كه سر خروس خونالود ي بچنگش ميافتاد

و او را ب ه يك جانور درنده تبديل مي كرد . چشمهاي او درشت تر مي شد و برق ميزد، چنگالهايش از توي غلاف

در ميآمد و هر كس را كه ب ه او نزديك ميشد با خرخرهاي طولاني تهديد مي كرد . بعد، مثل چيزيكه خودش را

فريب بدهد، بازي در ميآورد . چون با همة قوة تصور خودش كلة خروس را جانور زنده گمان مي كرد، دست زير

آن ميزد، براق ميشد، خودش را پنهان مي كرد، در كمين مي نشست، دوباره حمله مي كرد و تمام زبر دستي و

چالاكي نژاد خودش را با جست و خيز و جنگ و گريزهاي پي در پي آشكار مينمود . بعد از آنكه از نمايش خسته

ميشد ، كلة خ ونالود را با اشتهاي هر چه تمامتر ميخورد و تا چند دقيقه بعد دنبال باقي آن ميگشت و تا يكي دو

ساعت تمدن مصنوعي خود را فراموش مي كرد، نه نزديك كسي مي آمد، نه ناز مي كرد و نه تملق ميگفت .

» در همان حالي كه نازي اظهار دوستي ميكرد ، وحشي و تودار بود و اسر ار زندگي خودش را فاش نمي

كرد، خانه ما را مال خودش ميدانست ، و اگر گربه غريبه گذارش ب ه آنجا ميافتاد ، بخصوص اگر ماده بود مدتها

صداي فيف، تغير و ناله هاي دنباله دار شنيده مي شد.

» صدائي كه نازي براي خبر كردن ناهار ميداد با صداي موقع لوس شدنش فرق داشت . نعر ه اي كه از

گرسنگي ميكشيد با فريادهائي كه در كشمكشها ميزد و مرنو مرنوي كه موقع مستيش راه مي انداخت همه باهم

توفير داشت . و آهنگ آنها تغيير مي كرد : اولي فرياد جگر خراش ، دويمي فرياد از روي بغض و كينه، سومي يك

نالة دردناك بود كه از روي احتياج طبيعت مي ك شيد، تا بسوي جفت خودش برود . ولي نگاههاي نازي از همه چيز

پر معني تر بود و گاهي احساسات آدمي را نشان ميداد، بطوريكه انسان بي اختيار از خودش ميپرسيد : در پس

اين كلة پشم آلود، پشت اين چشمهاي سبز مرموز چه فكرهائي و چه احساساتي موج ميزند !

» پارسال بهار بود كه آن پيش آمد هولناك رخ داد . ميداني در اين موسم همه جانوران مست ميشوند و به

تك و دو ميافتند، مثل اينست كه باد بهاري يك شور ديوانگي در همه جنبندگان ميدمد . نازي ما هم براي اولين بار

شور عشق بكله اش زد و با لرزه اي كه همة تن او را به تكان ميانداخت ، ناله هاي غم انگيز مي كشيد . گربه هاي

نر ناله هايش را شنيدند و از اطراف او را استقبال كردند . پس از جنگها و كشمكشها نازي يكي از آنها را كه از

همه پر زورتر و صدايش رساتر بود به همسري خودش انتخاب كرد. در عشق ورزي جانوران بوي مخصوص

آنها خيلي اهميت دارد براي همين است كه گربه هاي لوس خانگي و پاكيزه در نزد مادة خودشان جلوه اي ندارند .

برعكس گربه هاي روي تيغة ديوارها، گربه هاي دزد لاغر ولگرد و گرسنه كه پوست آنها بوي اصلي نژادشان را

ميدهد طرف توجه مادة خودشان هستند. روزها و به خصوص تمام شب را نازي و جفتش عشق خودشان را به

آواز بلند مي خواندند . تن نرم و نازك نازي كش و واكش ميآمد، در صورتيكه تن ديگري مانند كمان خميده ميشد

و ناله هاي شادي مي كردند . تا سفيدة صبح اينكار مداومت داشت . آنوقت نازي با موهاي ژوليده ، خسته و كوفته

اما خوشبخت وارد اطاق ميشد.

» شبها از دست عشقباز ي نازي خوابم نميبرد، آخرش از جا در رفتم، يك روز جلو همين پنجره كارمي

كردم. عاشق و معشوق را ديدم كه در باغچه ميخراميدند . من با همين ششلول كه ديدي، در سه قدمي نشان رفتم .

ششلول خالي شد و گلوله به جفت نازي گرفت . گويا كمرش شكست ، يك جست بلند برداشت و بدون اينك ه صدا

بدهد يا ناله بكشد از دالان گريخت و جلو چينة ديوار باغ افتاد و مرد.

«ØªÙ…ام خط سير او لكه هاي خون چكيده بود . نازي مدتي دنبال او گشت تا رد پايش را پيدا كرد، خونش را

بوئيده و راست سر كشتة او رفت . دو شب و دو روز پاي مرده او كشيك داد. گاهي با دستش او را لمس مي كرد،

مثل اينكه باو ميگفت : » بيدار شو، اول بهار است . چرا هنگام عشقبازي خوابيدي ، چرا تكان نميخوري؟ پاشو ،

پاشو! » چون نازي مردن سرش نمي شد و نميدانست كه عاشقش مرده است.

» فرداي آنروز نازي با نعش جفتش گم شد . هرجا را گشتم، از هر كس سراغ او را گرفتم بيهوده بود . آيا

نازي از من قهر كرد، آيا مرد ، آيا پي عشقبازي خودش رفت ، پس مردة آن ديگري چه شد؟

» يكشب صداي مرنو مرنو همان گربة نر را شنيدم ، تا صبح ونگ زد ، شب بعد هم ب ه همچنين ، ولي صبح

صدايش ميبريد . شب سوم باز ششلول را برداشتم و سر هوائي ب ه همين درخت كاج جلو پنجره ام خالي كردم .

چون برق چشمهايش در تاريكي پيدا بود ناله طويلي كشيد و صدايش بريد . صبح پائين درخت سه قطره خون

چكيده بود . از آنشب تا حالا هر شب ميآيد و با همان صدا ناله ميكشد . آنهاي ديگر خوابشان سنگين است

نميشنوند. هر چه ب ه آنها مي گويم ب ه من ميخندند ولي من ميدانم ، مطمئنم كه اين صداي همان گربه است كه

كشته ام . از آنشب تا كنونخواب ب ه چشمم نيامده، هر جا ميروم ، هر اطاقي ميخوابم ، تمام شب اين گربة بي

انصاف با حنجرة ترسناكش ناله ميكشد و جفت خودش را صدا ميزند.

امروز كه خا نه خلوت بود آمدم همانجائيكه گربه هر شب مينشيند و فرياد ميزند نشانه رفتم ، چون از برق

چشمهايش در تاريكي ميدانستم كه كجا مي نشيند . تير كه خالي شد صداي نالة گربه را شنيدم و سه قطه خون از

آن بالا چكيد. تو كه بچشم خودت ديدي، تو كه شاهد من هستي ؟

» در اين وقت در اطاق باز شد رخساره و مادرش وارد شدند.

رخساره يكدسته گل در دست داشت. من بلند شدم سلام كردم ولي سياوش با لبخند گفت :

» البته آقاي ميرزا احمد خان را شما بهتر از من مي شناسيد ، لازم ب ه معرفي نيست ، ايشان شهادت ميدهند

كه سه قطره خون را به چشم خودشان در پاي درخت كاج ديده اند .

» بله من ديده ام. «

» ولي سياوش جلو آمد قه قه خنديد ، دست كرد از جيبم ششلول مرا در آورد روي ميز گذاشت و گفت :

» ميدانيد ميرزا احمد خان نه فقط خوب تار ميزند و خوب شعر مي گويد، بلكه شكارچي قابل ي هم هست،

خيلي خوب نشان ميزند .

» بعد به من اشاره كرد، من هم بلند شدم و گفتم :

» بله ا مروز عصر آمدم كه جزوة مدرسه از سياوش بگيرم ، براي تفريح مدتي ب ه درخت كاج نشانه زديم ،

ولي آن سه قطره خون مال گربه نيست مال مرغ حق است . ميدانيد كه مرغ حق سه گندم از مال صغير خورده و

هر شب آنقدر ناله ميكشد تا سه قطره خون از گلويش بچكد ، و يا اينكه گربه اي قناري همسايه را گرفته بوده و

او را با تير زده اند و از اينجا گذشته است ، حالا صبر كنيد تصنيف تازه اي كه در آورده ام بخوانم ، تار را

برداشتم و آواز را با ساز جور كرده اين اشعار را خواندم :

«Ø¯Ø±ÙŠØºØ§ كه بار دگر شام شد ،

«Ø³Ø±Ø§Ù¾Ø§ÙŠ گيتي سيه فام شد ،

«Ù‡Ù…Ù‡ خلق را گاه آرام شد ،

» مگر من ، كه رنج و غمم شد فزون .

» جهان را نباشد خوشي در مزاج ،

» بجز مرگ نبود غمم را علاج ،

«ÙˆÙ„يكن در آن گوشه در پاي كاج ،

«Ú†ÙƒÙŠØ¯Ù‡ است بر خاك سه قطره خون

به اينجا كه رسيد مادر رخساره با تغير از اطاق بيرون رفت ، رخساره ابروهايش را بالا كشيد و گفت : » اين

ديوانه است . «

بعد دست سياوش را گرفت و هر دو قه قه خنديدند و از در بيرون رفتند و در را برويم بستند .

» در حياط كه رسيدند زير فانوس من از پشت شيشة پنجره آنها را ديدم كه يكديگر را در آغوش كشيدند و

بوسيدند

صادق هدايت

نوشته شده در Uncategorized. 5 Comments »